In this work the Dutch composer Marc van Delft attempts to bring together two parties (former friends), after they have grown inexplicably apart. For this reason he calls in the help (Invocation) from the medium of music.
At first, 'Invocation' radiates a sense of serene calme, from which the composer gradually creates an atmosphere resembling a conversation.
Half-way there is an increase of suspense, ending once again in calm.
The listener remains uncertain, however, regarding the finish. In dit werk probeert de Nederlandse componist Marc van Delft twee partijen samen te brengen (vroegere vrienden), nadat ze op onverklaarbare wijze uit elkaar zijn gegroeid. Daaromroept hij de hulp in (Invocation) van het medium muziek.
In het begin straalt 'Invocation' een gevoel van serene rust uit, waaruit de componist geleidelijk een sfeer creëert die lijkt op een gesprek.
Halverwege is er een toename van de spanning, die weer in rust eindigt.
De luisteraar blijft echter onzeker over de afloop.